Generatieverschillen
De oude paaltjes verschillen in menig opzicht van de nieuwe omdat ze in vroeger tijden een andere functie, namelijk die van schamppaal, hadden en daarom steviger moesten zijn. Ze werden dan ook van gietijzer gemaakt. Na de Tweede Wereldoorlog kregen de Amsterdammertjes meer het karakter van antiparkeerpaal. Begin jaren zeventig van de vorige eeuw werd de parkeerdruk in de binnenstad door het oprukkend autoverkeer zo groot dat het gemeentebestuur besloot op grote schaal Amsterdammertjes te plaatsen. Voor de fabricage van de paaltjes werd overgeschakeld op plaatstaal, oftewel wat in de volksmond zo lyrisch ‘pisbakkenstaal’ genoemd wordt. Overbodig te zeggen dat dit niet direct een positieve kwaliteitsaanduiding was, maar wel begrijpelijk want de Amsterdammer was zijn stevige gietijzeren palen gewend en de nieuwe, plaatstalen paaltjes werden om de haverklap tegen de vlakte gereden.
